Welkom in mijn wereldje,

 

ik zal hier proberen mijn hart en ziel bloot te leggen, al zitten deze erg goed op slot en zal het me waarschijnlijk maar af en toe lukken om echt te zeggen wat ik wil.

Lees daarom ook tussen de regels en probeer te begrijpen wat ik bedoel, het zal zo nu en dan choatisch, vrolijk of depri zijn.

Ik woon al 31 jaar op dit wereldbolletje en mijn ouders zijn gescheiden in mijn jeugd en heb ik regelmatig last van migraine. Ik woon al 10 jaar samen maar weet niet wat ik nu verder wil met deze relatie. Ik heb een broer en zus.

 

Ik hoop dat je regelmatig terug komt en dat je een reactie achter laat. Nieuwe logs zullen onregelmatig verschijnen.

Liefs,

Francesco

Hallo allemaal,

 

ik wil jullie allemaal bedanken voor alle zorgen en tips die jullie mij hebben gegeven.

 

Het gaat met mij uitstekend, zit lekker in mn vel.. en ben helemaal happy..

 

Ik denk dat de beeindigen van mijn relatie de molensteen om mijn nek was waardoor ik niet aan zelfontplooiing toe ben gekomen. Ik ben nu een 'happy-single' om het maar even populair te zeggen. Ik zal jullie zeker niet vergeten en ik zal zeker regelmatig langs komen.

Misschien log ik ook nog wel een keertje, maar momenteel voel ik mezelf goed en heb ik geen behoefte om te loggen. Gek, maar zo voelt het nu.

 

Mochten jullie mijn gewone leventje willen blijven volgen, stuur dan even een pm-tje en ik zal je mn hyve adres geven. Daar schrijf ik zo nu en dan over mn reilen en zeilen van mijn leventje.

 

Dus voorlopig zal ik hier geen log's meer schrijven.

Vaya con Dios amigo's,

 

Francesco.

Hallo allemaal,

 

hier ben ik weer met een logje, het is nu zaterdag ochtend en ik heb daarnet de badkamer schoongemaakt. Het is allemaal nog wel erg onwennig. Vooral wat ik hoe moet doen, de eerste was heb ik al gedraaid en hangt al te drogen. Gisteravond het tuintje achter winterklaar gemaakt en de rotzooi buiten wat opgeruimd en ook de schuur wat opgeruimd.

Bij het schoonmaken van de badkamer heb ik haar spullen ook alvast in een lade gelegt, want iedere keer geconfronteerd worden met twee tandenborstels, terwijl ik er maar 1 gebruik, is niet echt prettig. Haar laatste kledingstukken uit de was heb ik ook opgeruimd, er hangen nu alleen nog maar spullen van mezelf. Ik voel me ook, vreemd om te zeggen, best wel goed. Ben wel helemaal uit mn ritme, maar dat komt waarschijnlijk wel goed.

 

Het verdelen van de spullen wordt denk ik het moeilijkste om te doen.  Er zijn toch best wel wat dingen die je samen hebt gekocht of waar je gezamelijke herinneringen aan hebt. 

 

De afgelopen nacht heb ik best wel lekker geslapen, alleen heb ik het wel koud, dus ik denk dat ik vandaag het dekbed winterklaar ga maken, want nu zit alleen het herfst deel op het bed. Ze heeft ook haar kussen meegenomen. Maar aangezien ik er nog een had heb ik die toch op het bed gelegt want 1 kussen ziet er zo raar uit.

 

Ik heb haar vandaag een voorstel gestuurd voor wat en hoe we het met de nieuwe auto, bed en koelkast gaan doen, ben nieuwsgierig wat ze er van vindt..

ik hou jullie op de hoogte,

 

groetjes,

 

Francesco

Ik heb altijd al een band gehad met muziek. zoals Music was my first love and it will be my last,

 

 

 

gelukkig gaan er erg veel liedjes over liefde en relaties en persoonlijk

 

 

 

vond ik dit altijd al een grappig nummer: Maar nu moet ik toch echt gaan slapen want morgen moet ik om 8 uur in Rotterdam staan.

 

 

 

Dus nog eentje om het af te leren: 

 

 (ps. ik ben een ongelovelijke roxette fan.)

 

oja, op de een of andere manier lukt het embedden van de youtubes niet :S

(Waarschuwing, erg lang chaotisch logje)

 

Vanavond was dé dag die de geschiedenis in zal gaan als de avond waarop het gesprek tussen mij en N. ze heeft mij verteld dat ze zich al een lange tijd ongelukkig voelt, zowel op het werk als prive. En dat ze hoopte dat de vakantie naar Thailand en Tunesië daar misschien verandering in zou brengen, maar dat was helaas niet zo.

Ze heeft me verteld dat ik moest nadenken over wat ik zou willen met deze relatie want ze weet het zelf momenteel ook niet meer. Ik heb haar verteld dat ik soortgelijke gevoelens had en ook niet wist welke kant ik op wilde. N heeft nu haar koffer gepakt en tijdelijk ergens anders ingetrokken zodat we een paar dagen elkaar niet zien en ik kan overdenken wat ik nu echt wil.

 

Nu zit ik dus helemaal alleen, samen met twee katten en ben aan het nadenken over wat ik nu écht wil!. Als ik mn verstand volg zegt die constant, het heeft geen nut om aan een dood paard te sjorren.. oftewel, het heeft geen zin meer. Maar emotioneel ligt het toch een stuk moeilijker, na 10 jaar samen te hebben gewoond. Misschien komt het omdat ik direct uit het ouderlijk huis ben gegaan en daardoor nooit echt op mezelf hebt gewoond. Dat ik daardoor teveel dingen als vanzelf ervaar. Ik heb een tijd terug hier ook al over gelogd, dat ik dat heb gemist voor mijn eigen ontwikkeling.

 

N zei ook dat ik lui was, en ja daar heeft ze gelijk in. Dat ik meestal of aan het computeren ben of voor de tv ligt te slapen, en ja ook daar heeft ze gelijk in.   We werken alletwee bij hetzelfde bedrijf en zien elkaar erg veel waardoor we 's avond niet veel meer tegen elkaar te vertellen hebben. Misschien is dit ook wel funest voor je relatie want je kan niets over je werk vertellen want dat weet de ander toch al. En tel daar nog het gebrek aan gezamelijke intresses bij op en je hebt helemaal niets meer te zeggen. De laatste tijd aten we dan ook meestal voor de tv, waardoor je ook al minder snel iets tegen elkaar verteld. Het leven was dan ook de laatste tijd voornamelijk sleur en irritaties. N houdt er niet van als mensen onverwachts langs komen en ik ben dat van thuis uit gewend. N komt als eenling uit een gezin, terwijl ik ben opgegroeid met een broer en een zus, ik heb een hele grote familie, en N heeft eigenlijk alleen haar ouders en bijna geen contact met haar twee oomen en tante. Dit omdat haar ouders ruzie met de familie heeft. Iets wat ik ook niet echt iets waar ik met mn hoofd bij kan. N kan omdat haar ouders te beschermend waren niet fietsen en wil dit ook niet leren, terwijl ik vroeger juist veel fietste, iets wat ik dus ook wel mis bij mooi weer. Dan rij ik ook graag motor, maar zij kan dit niet omdat ze geen diepte kan zien. Ik speel graag spelletjes, N niet (ook iets van huis uit). En dan liep onze libido ook nog asynchroon, ik had meestal 's ochtens zin, en N 's avonds. Ik hou o.a. van Science Fiction / Thrillers (bijna horror) en zij niet. En nu we het toch over verschillen hebben, ik ben protestants opgevoed en zij katholiek/ongelovig. Niet dat ik actief gelovig ben, want dat ben ik zeker niet, maar ik ben ook zeker geen atheïst.

Het voelt heel surrealistisch aan, zo alleen thuis zonder N. Ik weet dat ze vandaag niet meer terug komt, misschien wel helemaal niet meer. Ze kan tijdelijk nu ergens anders terecht, maar voor de lange termijn nog niet. Ik heb haar ,als het zo ver komt, aangeboden dat ze hier mag blijven totdat ze een eigen plekje heeft gevonden. Als het zover komt dan zal het wel niet gemakkelijk zijn in het begin, maar je gooit iemand er niet zomaar uit als je al 10 jaar samen bent. Aan de andere kant voelt het ook wel goed, ondanks de emotionele gevoelens. Ik sta nu voor het eerst op echt op mn eigen benen. En financieel overleef ik het ook wel, okee het zal wel minder zijn dan met z'n tweeen.. maar goed, sommige lasten worden ook een stuk lager, rioolrecht / w.a. verzekering / zorgverzekering / overlijdensverzekering   en dergelijke..

Al maak ik me wel zorgen om als het zo ver komt hoe we het gaan doen met o.a. het nieuwe bed van 3500 euro, de nieuwe auto van 5000 euro.. we hebben aan beiden ieder de helft betaald. En vooral om Lady & Vagebond.. ik hou veel van vagebond, maar N houd van Lady maar ze uit elkaar halen lijkt me ook geen goed idee aangezien ze al 9 jaar samen zijn.

Ik ben in iedergeval blij dat ze er nu niet is, dan kan ik de tijd gebruiken om alles op een rijtje te krijgen, al zal het niet meevallen denk ik.

Tja, daar zit ik dan.. weer als laatste op het kantoor en helemaal alleen...

Alleen...

 

Ik weet niet wat het is, maar het gaat niet zo geweldig tussen ons, maar ik weet niet of het nu aan mij ligt of aan het feit dat we al 10 jaar samen zijn. Of dat ik niet wil trouwen en zij wel.. Ze weet wel dat ik heel graag bij haar ben en dat ik het best naar mn zin heb maar momenteel is de relatie wel wat koel. De passie is eruit zullen we maar zeggen. Ik weet overigens niet of dit nog ergens naar toe gaat hoor, maar ik gooi het er maar uit. Ik weet ook niet of het aan haar of aan mij ligt. De komende 4 dagen gaan we naar port zeelande, daar heb ik wel zin in.

De laatste dagen spookt er wel door mn hoofd, wat als we uit elkaar zouden gaan. Of hoe krijgen we het vuur weer terug.. of is het al een tijd geleden gedoofd en is het hout op.. Ik weet voor mezelf niet eens wat ik wil.. Aan de ene kant ben ik nooit alleen geweest en lijkt het me ook wel z'n voordelen hebben, maar aan de andere kant.. wie zorgt er dan voor mij als ik ziek ben.. ik (waarschijnlijk).. En hoe doen we het met het werk want we werken alletwee op hetzelfde bedrijf, wat maar 4 man groot is dus daar zal het ook wel een impact op hebben.. En de spulletjes.. hoe doe je zoiets.. Of ben ik te voorbarig en komt het door de herfst en al dat depri weer.. of doe ik iets verkeerd.. misschien moet ik haar er mee confronteren, maar wanneer dan.. wanneer is het de 'juiste' tijd.. of hoe doe je dat ? Ik ben zowiezo al niet zo'n prater.. en om iemand ergens mee te confronteren is zeker iets wat ik niet kan, ik ben confrontatie vermijdend..ik doe bijna alles om een confrontatie te vermijden. Misschien is het niet juist, misschien irriteert ze zich daar aan, of niet..

En ja, die mailtjes heb ik niet helemaal per ongeluk gevonden, ze had naar hem gehyved dat ze hem nog zou mailen.. vandaar dat ik het heb gelezen.. (puur uit nieuwsgierigheid).. maar ja, wat doe ik er nu mee. Ze heeft ze overigens ook verwijderd uit haar mailbox e.d. dus..

Maar goed, we zien het wel, hopelijk is het maar een fase waar we doorheen moeten..

 

En anders que sera sera..

Hallo allemaal, hier ben ik dan weer eens een keertje, door de drukte geen tijd gehad om te loggen. Maar er is heel wat veranderd..

Zo hebben we een nieuw bed gekocht bij Swiss-Sense omdat onze oude bed toch niet meer zo lekker lag, dit komt vooral omdat we na onze vakantie in Thailand zulke geweldige bedden hadden dat we toch echt een nieuw bed wilde kopen.. En das dus gelukt. Alleen is het slapen nog wel 'eng' want zo'n boxspring bed ligt best wel hoog en er zit geen rand omheen dus ben ik soms 'bang' om eruit te vallen. Maar het ligt wel erg lekker :)

 

De auto is helaas niet door de apk gekomen, dus hebben we een nieuwe moeten kopen.Het is een gele Seat Cordoba Cupra geworden uit 2000, een zeer snelle auto dus..

 

Maar goed daarom ben ik dit logje eigenlijk niet begonnen... Het duurt misschien even voordat het ei eruit komt, maar ik ben hier nooit zo heel erg goed in. Sinds kort heeft mn vriendin er een vriendje bij, een jongen die wij alle twee kennen via het werk.   Op zich een hele aardige jongen, maar ik weet dat hij mn vriendin ook leuk vind. Hij is vrijgezel en heeft twee kinderen. Nu heeft mijn vriendin er via hyves en msn contact mee en op zich vind ik het niet erg want ik ben niet echt jaloers aangelegt (denk ik). Maar nu heb ik (per ongeluk) een aantal mailtjes gelezen tussen hem en haar en daarin las ik o.a.: "dat ze me vanavond maar weer links laat liggen als we naar bed gaan" en dat ze zich aan dingen van mij irriteerde. etc... Nu weet ik dat ik niet altijd de makkelijkste en behulpzaamste ben maar ik weet niet wat ik hier nu mee aan moet. Aan de ene kant denk ik ach het zal wel los lopen, aan de andere kant denk ik wat moet ik hier aan doen. Emoties en ik gaan zowiezo niet zo goed door een deur. Maar hier kan ik ook geen gesprek over beginnen want ze weet niet dat ik het per ongeluk heb gelezen. Dus ik zit klem. Misschien is dit een van de beruchte fases in een relatie, 10 jaar bariere ofzo..

Ik probeer me er ook niet druk over te maken want ik kan er toch niets aan doen. En als ik me er toch druk om maak krijg ik migraine en daar heb ik dus helemaal geen zin in!. Maar goed dit komend weekend gaan we naar CenterParcs en ga ik daar lekker vliegeren! Daar heb ik WEL zin in!

Maar goed, mochten jullie nog tips hebben ofzo, ik hoor ze graag :)

 

 

Sorry mensen, maar door de drukte en gebrek aan prive tijd heb ik geen tijd gehad om mijn hart te luchten..

 

Maar nu heb ik zowel de tijd als de rust om mijn hart weer eens te luchten.. Ik ben namelijk alleen op de zaak en dus alle tijd voor mezelf. Ik moet nog wel een paar dingen doen, maar die zijn zo gebeurt.

De afgelopen weken waren weer hectisch, en dat blijven ze voorlopig nog wel even ook want ieder weekend hebben we wel wat te doen. Sociale verplichtingen.. bah wat heb ik daar soms een hekel aan, verjaardagen, feesten etc... en natuurlijk veel eten.. zo heb ik a.s. vrijdag een bruiloft van mn schoonzus en haar vriendin, opzich vind ik dat voor hun heel leuk.

 

Maar ik word nerveus van het trouwen, ik associeer het met scheiden. Dus ik heb er diep in mij een rot gevoel bij. En dan moet je vrolijk doen. Ik zal ook zeker mn best doen, ik tover wel weer een happy face, maar daarachter zal ik het niet fijn vinden. Ik heb al eens verteld dat mijn ouders zijn gescheiden, big deal zou je denken. Maar het heeft mij toch 'beschadigd', zodra ik aan trouwen denk denk ik ook aan scheiden, en de ellende die dat voortbrengt. Rationeel weet ik dat het niet zo hoeft te zijn, maar emotioneel is het vervrongen. Ik weet ook niet of ik zelf ooit zal trouwen, aan de ene kant zeg ik ja, maar mn hart schreeuwt dan weer neeeeeeeee!!... Ik hou van mn vriendin, maar is dat ook voldoende? Die scheiding heeft iets in mij veranderd, het was in mn pubertijd en ik als ik er aan denk wordt ik er nog steeds erg triest van.   Ik praat er ook nog steeds niet graag over, meestal doe ik het af met een ach-het-was-niet-zo-erg of   het-was-beter-voor-iedereen achtige opmerking, maar diep in mij haat ik het. Waarom heeft mijn vader mn moeder bedrogen en zoveel jaren lang. Waarom konden ze niet als normale ouders bij elkaar blijven? Het schijnt ruim 10 jaar te hebben geduurt voordat mn moeder zover was dat ze de scheiding heeft aangevraagd. En rationeel begrijp ik wel, maar het emotionele deel van mij wil of kan het niet aanvaarden. Het is ook iets, als mn ouders te spraken komen, dat ik wil zeggen mijn ouders zijn gescheiden.. uit elkaar.. alsof mij een groot onrecht is aangedaan.
Misschien dat ik daarom ook niet gemakkelijk vrienden maak, mensen op een afstand hou. Das net zoiets als met verjaardagszoenen, ik heb het daar altijd moeilijk mee.. stom he? Koud en kil blijf ik het liefst... Ik hecht me ook niet meer aan mensen, als ze gaan dan gaan ze.. vriendschap of geen vriendschap.. diep van binnen doet het pijn, maar van buiten kets ik het af. Ik kan er niet mee omgaan.. De laatste waar ik ooit een vorm van vriendschap mee voelde was mijn collega alexander, maar die is dood gegaan. Misschien had ik daar wel wat aan kunnen doen, ik had hem mss toch naar het ziekenhuis moeten brengen.. Maar het is gebeurt, hij is er niet meer.

De enige waar ik echt moeite mee heb om afscheid van te nemen is mn kater, als we op vakantie gaan ga ik meestal weg met tranen in mn ogen, erg he.. Maar ik hou echt van die kater, al is ie soms wel wat irritant want hij vraagt echt mega veel aandacht.

 

Maar ik heb ook nog wel wat leuks te vertellen hoor :), ik heb afgelopen zaterdag een hele gave vlieger besteld via internet, want ik had eerst een goedkope vlieger van de Lidl maar dat ding is toch echt niet zoveel soeps.  
Deze was wel wat duurder (€113,--) maar dan heb je ook een echte vlieger, het is een eolo Neox, als je wilt weten wat ie kan moet je maar even op youtube zoeken...

 

 En dan nog een leuk nieuwtje, het Swiss Sense bed komt   5 november ipv rond de kerst dus ik kan straks ook weer heerlijk slapen.. haha..

 

Het was gisteren weer zo laat.. Zaterdag een heerlijke dag aan het strand gehad, lekker gevliegert, alleen stond er niet zoveel wind :( Daardoor was het wel lekker qua temperatuur.Gister ochtend verder gegaan met het monteren van onze vakantie film in tunesië.Tussen de middag lekker gegeten en daarna weer verder met het monteren..

Om half drie gestopt met het monteren nadat we erg melig aan het worden waren en ben ik verder gegaan met mn favourite spelletje van het moment "Mass attack", een RPG waar je ook nog lekker kan knallen maar ook nog een verhaallijn heeft. Na circa een uurtje spelen, zat er eindelijk weer lekker in, zag ik weer zo'n G.#@#$@@#$^%$%^!@!@!! vlekje in mn zichtsveld. Dus dat verteld en maar een sarixel ingenomen en het bed weer in gekropen. Na eerst veel pijn in mn hoofd toch eindelijk in slaap gevallen en toen was het in eens 21:30 en had ik dus ruim 4 uur liggen pitten. Toch maar even eruit gegaan om wat te eten.. had eigenlijk nergens zin in, maar toen mn vriendin frietjes met een frikandel voorstelde leek me dat toch ook wel lekker en heb ik toch een heel bord leeg gegeten.

Maar oh wat voel ik me altijd kut als ik migraine krijg, er blijft echt niets van me over.. Alles wordt me te veel en ik jank echt overal over.. bizar gewoon. Het zat me gewoon allemaal tot hier! Normaal heb ik nooit zo last van mn emoties, maar voor/tijdens een migraine kan je me echt bij elkaar vegen..

Waarom ik het deze keer heb gekregen? Geen idee (eigenlijk wel maar dat zeg ik niet).. het komt er vandaag toch niet uit, wilde dit wel even met jullie delen.

Daarna nog even op de bank tv liggen kijken, er was een film met sean connery en die vind ik toch altijd wel leuk om naar te kijken dus dat nog tot een uur of elf gedaan en daarna weer
gaan slapen.. En om 7 uur ging de wekker weer.

 

En nu is het ondertussen weer bijna 16:30 en mag ik straks weer lekker naar huis, pannekoeken eten!! met bruine suiker! of stroop? dat weet ik nog niet, maar wel dat ik na het eten weer spijt heb dat ik er weer teveel heb gegeten en de rest van de avond met een overvolle buik op de bank lig uit te puffen..

tot logs..